ANNA AHMATOVA ŞİİRLERİ

Şiirlerinden Örnekler:

ADAMA

Bu acı önüne çıkan dağları çökertir,

koca ırmaklar akamaz, çürür,

ama mapushane sürgüleri demir

arkasında göz alabildiğine koğuşlar

içlerine ölümcül bir bungunluk yürür.

Kimin daha saçlarını okşar serin rüzgâr, dokunmadan,

kızıl günbatımı kimin başına vurur daha –

ne biliriz, hep aynıyız, her yerde, her zaman,

anahtarların şakırtısı etimizde duyduğumuz

postallı adımları askerlerin.

Sabah ayinine kalkar gibi, kalkıyoruz,

geçiyoruz bir daha kirletilmiş meydanlarını kentin,

ölülerden soluksuz, buluşma yerine varıyoruz,

güneş alçalmış, Neva dibinde sislerin,

uzaktan uzağa umudun canlanan türküsünü duyuyoruz.

Karar! Ansızın coşacak gözyaşları,

bunca başkayız birbirimizden, bunca ayrıyız,

sanki yürekten sökmüşler de yaşamı,

sarsılan bir arabaya tıkılır gibi gerisingeri

geliyor kadın… Sendeleyerek… Yapayalnız…

Nerde yazgının buluşturduğu onca insan, nerde şimdi

cehennemde geçen o ik yılda edindiği dostlar?

Hangi Sibirya fırtınası dolduruyor bedenlerini?

Aya bakınca hangi hortlakları görüyorlar?

Bu ayrılık şarkısını adadığım, işte onlar.

“Ardından”

Çeviri: Sabit Yılmaz – Mustafa Ziyalan

Anna AHMATOVA

AYNI BARDAKTAN İÇMEYECEĞİZ

Aynı bardaktan içmeyeceğiz

Ne sıcak şarabı, ne suyu,

Kuşluk vakti öpüşmeyeceğiz,

Pencereden bakmayacağız akşama doğru.

Sen güneşle soluklanıyorsun, ben ayla,

Ama düştüğümüz aynı sevda.

Sadık ve sevecen dost, benim yanımda,

Senin yanındaysa neşeli bir sevgili.

Gri gözlerindeki korkuyu anlıyorum sanma,

Ve bu çektiklerimizin sensin sebebi.

Sıklaştırmıyoruz ayaküstü buluşmalarımızı.

Ne çare ancak böyle koruyabiliriz huzurumuzu.

Şiirlerimde yalnızca senin sesinin ezgisi duyulur

Senin şiirlerinde benim soluğum eser.

Bir ateş ki, ona kim dokunur,

Buna ne korku, ne unutuş cesaret eder

Ve bilsen nasıl hoşlandığımı

Seyretmekten senin kuru, pembe dudaklarını.

Türkçesi: Hande Özer

Anna AHMATOVA

AYNI BARDAKTAN

Aynı bardaktan içmeyeceğiz

Ne suyu, ne tatlı şarabı,

Şafakta öpüşmeyeceğiz

Ve akşam çöktüğünde pencereden bakmayacağız.

Sen güneşle soluyorsun, ben ay ile,

Ama aynı aşkla yaşıyoruz ikimiz de.

Benim yanımda sadık, sevgili yârim,

Senin yanında neşeli eşin,

Ama okuyorum gri gözlerindeki korkuyu

Çünkü sensin acım.

O arada bir buluşmalarımız bundan böyle

Daha bir arada bir olsun.

Gönlümüz rahat olsun, o zavallı gönlümüz.

Şiirlerimde yalnız senin sesin var

Senin şiirlerinde, biliyorum benim soluğum esiyor

Oh, bir odun ateşi ki cesareti yok

Ne unutuşa, ne korkuya dokunmaya..

Bir bilsen nasıl seviyorum şu an

O kuru dudaklarını, gül rengi!

Çevirmen: Güneş Acar

“Yaban Balı Özgürlük Kokar”

Anna AHMATOVA

BİLGELİĞİN...

Bilgeliğin yerine-deneyim,

Tatsız içki susuzluğu gidermiyor.

Oysa gençliğim bir Pazar duasıydı…

Nasıl unuturum?

Nice bomboş yollarda taban teptim

Sevmediğim adamla,

Kaç kez diz çöktüm kilisede

Beni seven için…

Unutur oldum ben de;

Yıllar geçiyor yavaş yavaş

Bir daha, hiçbir zaman bulamayacağım

Ne öpülmemiş dudaklarını, ne gülmeyi unutmuş gözlerini.

“Yaban Balı Özgürlük Kokar” adlı kitabından

Çevirmen: Güneş Acar

Anna AHMATOVA

BİLMİYORUM, YAŞAMAKTA MISIN, ÖLDÜN MÜ?

Bilmiyorum, yaşamakta mısın, öldün mü?

Dünyada bir yerlerde bulabilir miyim seni

Yoksa, akşamın yaslı karanlığında

Bir ölüyü mü düşünmeli..

Her şey senin için: Gün boyunca dualarım,

Uyuşturan ateşi uykusuz gecelerin;

Şiirlerimin beyaz sürüsü,

Ve mavi yangını gözlerimin..

Hiç kimse daha yakın olmadı bana,

Hiç kimse böylesine üzmedi beni,

Acıya salıp gidenler bile,

Okşayıp bırakanlar bile hatta.

Çeviren: Ataol Behramoğlu

 Anna AHMATOVA

BİR KUYUNUN

Bir kuyunun dibindeki ak bir taş örneği

İçimde bir anı

Karşı koyamam, koyamam da:

Bir yanı sevinç, bir yanı acı…

Tanrılar, biliyorum dönüştürürler

İnsanları nesneye- bilinçlerini yok etmeden,

Güzelim hüzünleriyle yaşasınlar diye sonsuza dek.

Sen de benim için bir anıya dönüştün.

Çevirmen: Güneş Acar

Anna AHMATOVA

BİRİ ÖLÜNCE

Biri ölünce,

İmgeleri değişir artık.

Gözleri başka görür, ağzı bambaşka

Gülümsemelerle gülümser gülümserse.

Bunu bir ozanın

Cenazesinden döndüğümde anladım.

O zamandan bu zamana

Birçok kez doğrulandı anladığım.

Çevirmen: Sabit YILMAZ - Mustafa ZİYALAN

Anna AHMATOVA

ESİN PERİSİ

Geceleyin beklerken gelişini onun

Yaşamım pamuk ipliğine bağlı sanki

Gençlik, şan, özgürlük nedir ki

Karşısında o güzeller güzeli konuğun

Geliyor kavalıyla, kaldırıp peçesini

Ve takılıp kalıyor gözlerine gözlerim

“Sen miydin” diyorum “Cehennem sayfalarını

Yazdıran Dante’ye?” Yanıtlıyor: “Bendim.”

Çeviren: Ataol BEHRAMOĞLU

Anna AHMATOVA

GÖM BENİ

Göm beni, hey rüzgâr! göm beni

Benimkiler gelmedi

Üzerimde uçarı akşam

Ve yumuşacık toprağın soluğu.

Sencileyin özgürdüm,

ama yaşamak istiyordum, yaşamak

görüyor musun, hey rüzgâr! şu soğuk ölü bedenimi

Ve ellerimi kavuşturacak kimsenin olmadığını.

Bu kara yarayı

Akşamın karanlığıyla ört

Ve mavi sise söyle

Benim için bir ilâhi söylesin.

Böylece, yapayalnız erişeyim

Son uykuma, rahatça

Baharın büyük kamışlarının

Söz ettiği, benim baharımın

“Yaban Balı Özgürlük Kokar”

Çevirmen: Güneş Acar

Anna AHMATOVA

GRİ GÖZLÜ KRAL

Onulmaz ağrı şan olsun sana!

Gri gözlü kral dün öldü bir anda.

Sıkıntılı ve alaca bir sonbahar akşamıydı.

Kocam eve dönünce metanetle mırıldandı.

“Biliyor musun avdan ölüsüyle dönmüşler,

Cesedini yaşlı meşenin dibinde bulmuşlar.

Ne kadar da gençti, yazık kraliçeye

Ağarmış bütün saçları bir gecede.”

Ocağın üzerinden piposunu buldu

Ve gece işlerine koyuldu.

Kızcağızımızı şimdi uyandıracağım,

Küçük gri gözlerine bakacağım.

Pencerenin ardındaysa kavaklar

“Yeryüzünde kralın yok” diye fısıldayacaklar.

Çevirmen: Azer YARAN

Anna AHMATOVA

İNSANLARIN YAKINLIĞINDA GİZEMLİ BİR ÇİZGİ VAR

İnsanların yakınlığında gizemli bir çizgi var,

Bu çizgiyi aşamaz tutku ve ölesiye sevmek.

Korkunç bir ıssızlıkta varsın birleşsin ağızlar

Ve çatlasın, parça parça dağılsın yürek.

Dostluk da güçsüzdür burada, yılları da

Yüksek mutluluk ateşinin,

Ruh özgürdür ve yabancıdır burada

Ağırkanlı bitkinliğinde şehvetin.

Çılgındır koşanlar buna erişmek için,

Erişenlerse bir özlemle uğramıştır bozguna.

İşte şimdi anladın sen, niçin

Çarpmıyor artık yüreğim avuçlarında.

Çevirmen:Azer Yaran

Anna AHMATOVA

NE ÇOK İSTEĞİ VAR TATLI YÂRİN!

Ne çok isteği var tatlı yârin!

İsteksizdir elbet aşksız insan.

Sevinç duyarım suyun sâkin

Saydam buz altında kalışından.

Ve atların buza – yardım et Tanrı’m! –

O aydınlık ve kırılgan olan,

Sakla, sende kalsın mektuplarım,

Gelecek’tir bizi yargılayan.

Açık, apaçık olman için ve

Bilge görünmen için onlara,

Senin o şanslı yaşamöykünde

Hiç yer verilir mi boşluklara?

Her nimet tatlıdır bu dünyada.

Sıkı dokunmuştur ağları aşkın.

Benim adımı ders kitabında

Çocuklar okusun, farkına varsın,

Bıyık altından gülümsesinler,

Bu hazin öyküyü öğrenince…

Aşk ve huzur vermedin, bu sefer

Acı bir şöhret ver, hiç değilse.

Türkçesi: Kanşaubiy MİZİEV – Ahmet NECDET

Anna AHMATOVA

SİYAH TÜLÜN ALTINDA SIKTIM  ELİNİ

Siyah tülün altında sıktım elini…

“Bugün neden büründün bu solgunluğa?”

– İçirdim ona buruk kederimi,

Sarhoş ettim sızdırasıya.

Nasıl unuturum? Yalpalayarak çıktı gitti.

Eğri bir acı konmuştu ağzına.

Korkuluklara değmeden merdiveni indim,

Ardından koştum avlu kapısına.

Soluk soluğa bağırım: “Şaka,

Tüm bu olanlar. Gidersen beni öldürürsün.”

Güldü tüyler ürperten bir rahatlıkla

Ve dedi: “Rüzgârda durma üşürsün.”

Türkçesi: Azer Yaran

Anna AHMATOVA

SON KARŞILAŞMANIN ŞARKISI

Buzdan bir el kalbimi sıkıştırıyordu sanki

Ama bir düşte yürüyor gibiydim;

Sağ elimin eldivenini

Çıkarıp sol elime giydim

Bitmez tükenmez gibi geldiler bana

Oysa topu topu üç taneydi basamaklar

“Benimle öl..” diye fısıldadı

Akçaağaçların arasından sonbahar

“Aldatıldım ben.. Üzgünüm..

Uçarı, kötü yazgım aldattı beni…”

Dedim ki “Ben de, ben de öyleyim..

Ölürüm… Ölürüm seninle sevgili..”

Son karşılaşmanın şarkısıydı bu

Dönüp bir kez daha baktım karanlık eve;

Yatak odasının penceresinde

Mumlar, kayıtsız, sarı bir ışıkla parlıyordu…

Çevirmen: Ataol Behramoğlu

Anna AHMATOVA

ŞİİR

Bilgelik yerine alışkanlık geçerli

Alışkanlık, o tatsız besin.

Bugün bile acıyla düşünürüm,

Uzun bir vaaz oldu gençliğim.

Ya katettiğim o çorak yollar

O sevmediğim adamla!

Ve diz çöküp dua etmişliğim kiliselerde

Beni gerçekten sevmiş olan için!

En unutkanlardan da iyi öğrendim unutmasını

Ve gördüm nasıl akıp gider yıllar ardarda

Ve hiç öpülmedi dudaklarım hiç gülmedi gözlerim.

Kim geri verir onları bana, söyleyin kim?

Çevirmen:Attilâ Tokatlı

ŞİİR

Hepsi satıldı, hepsi gitti, yağma edildi.

Kara kanadını açtı önümüzde ölüm,

Acı tutkular ve özlemlerle kemirildi her şey,

Öyleyse nereden düşüyor bu ışık üstümüze

Gündüzleri içine çeken şehir

Korulardan gelen kiraz kokusunu;

Yeni ve garip gezegenler ışır

Soluk yaz göklerinde geceleyin.

Ve bu evler, bu toprak, bu yıkıntılar,

Mucizenin eli değmemiştir onlara da;

Yakındır: istenen, umutla beklenen,

Herkesin beklediği o bilinmeyen an.

Çeviren: Ülkü Tamer

Anna AHMATOVA

TAŞ BİR SÖZCÜK DÜŞTÜ PARÇALANDI

Taş bir sözcük düştü parçalandı

Henüz yaşayan göğsümde.

Zararı yok, ben zaten hazırdım.

Gelirim bunun da üstesinden.

Başımda işim çok bugün:

Belleği sonuna değin öldürmek gerek,

Taşlaşması gerek ruhun

Ve yaşamayı yeniden öğrenmek.

İşte… Yazın hışırdayan sıcak soluğu

Bayram gibi sarıyor pencereyi.

Ben çoktan sezmiştim bu

Aydınlık günü ve boş evi.

Çeviri: Azer Yaran

Anna AHMATOVA

UYKUSUZLUK

Bir yerlerde, kediler miyavlıyor,

Uzaklardaki adımların sesinde kulağım

Sözlerin öylesine bir ninni ki

Uyku girmedi gözlerime iki aydan beri.

Yeniden benimlesin, uykusuzluğum!

Durgun yüzünü tanıyorum.

Güzeller güzelim, inatçım,

Pek mi kötü söylüyorum türkünü.

Beyaz perdeli pencerelerden

Mavi bir gölge süzülüyor…

Uzak bir haber avutur muydu bizi?

Niçin böylesi mutluyum seninle?

Çevirmen: Güneş Acar

Anna AHMATOVA